Axtardığın haqqında - Hər gün yeni məlumat öyrən
Son Nefes Mısraları
Tarihimi tutar her bir şiir
Benimdir; kitabın en sonunda ki
Son mısramla ölmüşümdür
Döner durur elimde kalem
Hangimdedir; hangime sıra gelir
SON NEFES MISRASInda
Belki bu son belki bu en son
Ölmek istiyorum şimdi inanasım varken
Ve şahid olun yazıyorum bir "son" bilerek
LA İLAHE İLLALLAH MUHAMMADUR RASULULLAH Ardı »
Это все для тебя
Я дарю тебе мир, его украшу цветами
Я дарю тебе мир, с белыми облоками
Это всё для тебя, и пусть завидуют люди
Ведь никто на земле с такою силой не любит
Как люблю тебя я, твой путь укращу рассветом
Я дарю тебе зиму, я дарю тебе лето
Я дарю тебе осень с опавшей жёлтой листвою
Я дарю тебе ветерь что полетит за тобою
И Это всё для тебя дарю тебе эту песню
я блогадарень судьбе что мы по прежнему вместе
для тебя на листок ложатся строки в тетрадь
ты прочтёщ и поймещ что все готов тебе отдать
Я дарю тебе сны в которых ты увидеш сказку
Это все Ardı »
duyuyormusun
sen yalnızlığın ne demek olduğunu biliyormusun?
sevipte sevilmenin acısını?
peki ya uykusuz kaldığım gecelerin ayısını?
sen mutsuzluğun ne demek olduğunu bilirmisin?
her gün yavaş yavaş kayıp olmanın verdiği çaresizliği
çekilen hasretin kahredici bunaltıcıgecenin
her an yalnız olmanın hüzün dolu günleri
etrafımda pek çok dostum var derken
aslında yapa yalnız olmanın verdiği burukluğu bilirmisin?
artık her şeyden ürküyorum.....
sensiz geçen karanlık,yalnız,soğuk gecelerden
yalnız kalmaktan üzülmekten bıktım
biliyorum bütün bunların tek sebebi sensin
seni seviyorum,seni özlüyorum........!
duyuyormusun? Ardı »
Qelbimde bir dua, dilimde bir söz.
Meni sevgilimden ayırma ya Rebb.
Onsuz ağlayaram men gece-gündüz.
Meni sevgilimden ayırma ya Rebb.
♥♥♥
Ne olar yarımı qovuşdur mene.
Belke de haqqım yox el açım sene.
Rehm eyle günahda batan bendene.
Meni sevgilimden ayırma ya Rebb.
♥♥♥
"Men onsuz ölerem" deye bilmerem.
Çünki yaşadarsan belke ölmerem.
Amma ağlayaram birde gülmerem.
Meni sevgilimden ayırma ya Rebb.
Meni sevgilimden ayırma ya Rebb.
♥♥♥
12.02.2013
(şeirin müellifi: Nüsret Hesen)
adsız kopyalayan namusunu düşünşün.. Ardı »
Bəni anlatma ki eşq, aləmi-sevda nə imiş?
Bilirəm bən səni, get! Hər sözün əfsanə imiş.
Get, gülüm, get, gözəlim! Başqa bir aşiq ara, bul!
Duydum artıq sənin eşqindəki məna nə imiş!..
Bivəfasən, mələk olsan belə uymam daha, get!
Kim ki uymuş sana, könlüm kibi divanə imiş.
Yetişir, get! Bəni qəhr eyləmə, tərsa qızı, get!
Anladıq şəfqəti-ayini-məsiha nə imiş!
Səni bir sadədil, azadə mələk sanmış idim,
Neyləyim!.. Ah... könül ruhuna biganə imiş.
Səni təqdis edərək bir daha sevməm əsla,
Nə imiş sanki bu eşq!? Aşiqi-şeyda nə imiş!
Aləmi-zevqi-səfadən bana bəhs etmə, saqın!
Bildik artıq bu cihan mülkü nə viranə imiş!.. Ardı »
Он лежал совсем неподвижен, упираясь взглядом в окно.
Был мужчина сегодня унижен, делал вид, что ему все равно.
День сходил, начинался уж вечер, ночь кралась как черная пыль
Думал он, что весь мир обездвижен, лучше сказка чем горькая быль
Только сердце все громче стучало и на волю рвалась вся душа
Он тянул на себя одеяло и лежал, почти не дыша.
Закрывался подушкою мягкой, с головой зарываясь в нее.
И, конечно же, было не сладко, что готов он отдать за нее?
Душу? И лучшие годы? Сердце? Искал он ответ.
Вспоминались одни лишь невзгоды, и безвыходность прожитых лет.
Было тихо и скучно в квартире, полумрак, притушенный свет.
И казалось один во всем мире, безнадежность Ardı »
Kalp Arayışı
Belki bi çocukla oynamaktı
Belki bi katili öldürmek
Belki de intihar
Belki Annemdi
Belki aşktı
Belki de bi faişe
Belki arayıp bulamamaktı
Belki de hiç aramamak Ardı »
Dunyada yalandan gulur uzume
Heyatin anindan gedir zamanlar
Qiraqdan baxanlar xosbext deyirler
Yalanla aldadib gedir zamanlar!
Qanadi qirilmis qaranqus kimi
Dunyada firlanib gedir zamanlar
Sevgiden yorulmus kor zabit kimi
Heyati gormeden gedir zamanlar!
Sinmis qelbimi sar sevgin ile
Qoy saralmis qelbim titremesin sensiz
Meni yalniz qoyub hansi werefsiz
Werefi itirib gedir zamanla!
Sende getmisen gedib zamanlar
Bes onda hardadi o xosbext anlar?
Qoy qonaq olsun qelbimize yalanlar
Heqiqet bax budur Gedir Zamanlar! Ardı »