Sevgi şerləri → Qurumuw Yarpaqlar
Qurumush yarpaqlar, parkdaki bosh oturacaqlar
Estiyce payiz kuleyi, qirilir ve yere dushur budaqlar
Dodaqlar çat verir, soyux yox sadece susqunluqdan
Ayaqlar geri gedir, qorxu yox sadece yorgunluqdan
Onsuzda her kes yorulub körpe,genc,yetishkin,qoca
Herenin ferqli derdi amma her kesin evinde yanir ocaq
Sönur ocaq o zaman, gözu yashli olur biz insanlarin
Ve baslangici olur qelbdeki baglanmayan yaralarin
Qurumus yarpaqlar, bugun niyese qemli buludlar
Goresen ne anlatmaq isteyir bu uzdeki qirishlar
Goresen bu yashli insan niye bele tek tenha, kimsesizdi
Gunes dogsada uzerine lakin O yenede kolgesizdi
Hani yoldasi, hani usaqlari, hani axi Onun neveleri
Bir ciriq penceyle bu soyuxda Onun titreyir elleri
Ardı »