Haqqinda.az

Valideynlerin düşdüyü en çetin veziyyetlerden biri de yataq otağında uşaqlarına görünmekdir.Cinsi elaqeleri zamanı uşaqları terefinden "yaxalanan" ana ataların sayı, texmin edilenden çoxdur. Yaxşı, bele bu veziyyetde nece davranmaq lazımdır?

Gördüyü menzere ve elaqenin ne qederini gördüyü çox ehemiyyetlidir. Uşaq, xüsusile de yaşı kiçikse, ilk olaraq düşündüyü şey ana ve atasının arasında bir şiddet yaşandığı istiqametindedir ki, bundan ciddi olaraq tesirlene biler. Xüsusile ailede, cinsellik rahat danışılan bir mövzu deyilse ve bu mövzuda uşaq, suallarına sağlam cavablar ala bilmemişse, qarşı-qarşıya qaldığı veziyyet onda sarsıdıcı bir tesir yaradır.

Nece başa salınmalıdır?
Kiçik yaşdakı uşaqlar, veziyyetin çox ferqinde olmaya bilerler, amma böyük yaşda olan Ardı »

Boğazımı kes, kafamı duvarlara sen vur, bu gözler mütemadiyen ağlamaya başladığından beri çamur tutmaz kirpikler. Katil ruhlu değilim, ben öldürmedim, sebebi de değilim üstüme gelme. Ayarı bozuk cümlelerle şizofren bir adamın kankalığı bu. Kendimle de konuşmuyorum, sesli düşünüyorum sadece, bu konuşmalarda 2. bir insan yok, sadece ben varım.. Ardı »

Bəzən o qədər yalnız olar ki, insan yalnızlığı ilə barışa bilməz... Bəzən o qədər sevər ki, insan, amma o sevginə layiq olacaq birsi olmaz.
Bəzən o qədər bağlanar ki, insan sonra çox peşman olar. Amma sonraki peşmanlıq fayda etməz. Sadəcə düşündüyün hiss etdiyin bir şey o olar...
Bəzən isə əhatəndə olan insanlar sənə qəribə baxar... Tərk edilmiş, yada sevməyi bacarmayan, sevilməyə layiq olmayacaq birisi kimi görülər.
Və sən də bununla razılaşarsan. Bir çox vaxtlar isə güzgünün qarşısına keçib özün olduğunu, kimsəyə fikir verməyəcyini, deyərsən.
Amma bu sadəcə deyilmiş sözlər olar..



Çünki sən hər kəsin dediyini anlayarsan, səhv belə olsa heç bir söz demədən susarsan, çünki danışdıqda Ardı »

Səni səndən xəbərsiz düşünürəm....
Səni düşünürəm...Səni sənsizkən düşünürəm...Elə çətindiki mənə sənsiz bir həyatı yaşamaq.Amma əvvəllər sənsiz bir saniyəmi belə düşünməzdim amma indi...Çox çətindi mənə çooox.Taqətim qalmayıb artıq.Sənin gedişinlə ruhum da gedib səninlə birgə...Səni düşünməməyə çalışıram.Sənsizdə yaşaya bilərəm,sən olmasanda olar deyə düşünürəm bəzən amma olmur.Bunlar sadəcə düşüncəm olaraq qalır.Gerçəklişdərə bilmərəm...

Amma əvvəllər heç vaxt düşünə bilməzdim.Həmişə deyərdim ki,”Yox bizim başımıza gələ bilməz.Biz ayrılmarıq heç vaxt”.Amma indi oturmuş səninləykən dilimə belə gətirməyə çəkindiyim,düşünməkdən qorxduğum ayrılıq hisslərimi ürəyimdən dodaqlarıma,daha sonra yazmaq belə istəməyən qələmimlə kağız parçasına yazıram.Hardan hara gəlmişik.Necə oldu?Necə hiss eləmədim.Əvvəl düşünməzdim,”Buda keçər”deyərdim,amma vaxt keçdikcə daha çox dərk eləyirəm ayrılığı buda mənə acı verir.Qəbul eləmək Ardı »

Intera demiş ki Doluna: "Evlenirim evlenmeye ama benim isteyenim çoktur, her gelen kişiden aynı şeyi ister benim babam.Ancak babamın bu isteğini yerine getiren benimle evlenir.''
Dolun şaşmış;"Sensin benim kalbimim sahibi" diyerek baslamış sözüne, "Senin dileğin benim için bir emirdir, söyle isteğini hemen yapayım" demiş aşkına.Intera demiş ki:"Bir çiçek vardır yaprakları gümüşten tomurcukları elmastan, onu ister babam benle evlenecekten". Dolun; "Bekle beni" demiş Intera'ya, "hemen gidip getireyim o çiçeği ama nerededir yeri ?"Intera parmağıyla göstermiş akan ırmağı "İşte bu ırmağın kaynağındadır der babam, kırk gün yürümek gerekirmiş oraya varmak için ama bir giden bir daha gelmedi şimdiye dek çünkü oralar büyülüymüş derler,giden Ardı »

Ne oyrendim Bilirsinizmi???

*Rahat olmagi oyrendim Olumun xaricinde hech bir shey gorunduyu qeder ehemiyyetli ve tecili deyil
*Gumrah ve shen olmadigim zaman bunun hech kimin gunahi olmadigini ve gulumsemeyimin lazim oldugunu oyrendim
*Cesur olmagi, deyilsem bele, ele davranmagi oyrendim.
*Hech kimin sirr saxlamadigini oyrendim . CHunki her kes birine soylemek ehtiyaci hiss edir
*Cavabini bilmediyim ve emin olmadigim movzularda bilmirem demeyn daha faydali oldugunu oyrendim
*Agizimi chox achmadiqca chox sehv etmediyimi oyrendim Ardı »

Sonunun gəlməsindən qorxduğum romanın sonunu özüm gətirdim. Oxuyarkən suallarla başlayan, vergüllərlə davam edən, nöqtəsini isə özüm gətirdiyim əsər idin. Könül evimin ta başında durarkən indi isə səni o evin qapısının kəndarında görürəm.
Ən yüksəkdə ikən ən aşağılara enməyi sən seçdin. Bunu necə bacardın bilmirəm. Sən...bir zaman gəzdiyin torpaqda yeriyən mən. İndi isə o yerlərdə sürünən sən.
Bir vaxtlar o gözlərdə ölüm belə şirin ikən, indi şirin olan həyatda mənasızdı. Düşünürəm də Sənmiydin məni incidən, yoxsa mənəm özümü incidən. Sənmiydin məni həyatdan bezdirən, yoxsa mənmiydim mənasız həyatdan getmək üçün səni bəhanə edən. Sənmiydin mənə dünyanı ağ-qara görsədən, yoxsa mənmiydim rəngli dünyanı ağ-qara Ardı »

Bax!Gorursen bu gun yene de sensizem.Yene de caresiz,sensiz xeyalimda senli gunlerimi xatirlayiram....O,zaman men butun arzularimi xeyallarinla yasamisam,butun xeyallarim seninle qurulub...Her deqiqemi,hər saniyemi senin varliginla yasamisam,seni azda olsa unutmagi bacarmiram.Sen menim heyatimin menasi olmusan,zaman kecdikce buna daha da emin oluram..Sen bezen dodagimda bir tebbessum,bezende gozlerimde axan yas olmusan...Semimi deyirem,sen hemise kicik qelbimde boyuk yer tutmusan..Seni bu gundə bu deqiqede gorsem,hec cekinmeden bunlari uzune deyerdim,qarisiliqli olmasa bele...Meni sevesen deye deyil,sadece bilesen deye seni qelbimden tamamilə silmek isteyirem ama alinmir basa dusursen,ureyim menden daha vefalidir sene!!!!Men senin sayende sevmeyin ne oldugunu anladim,sevginin sirinliyini daddim,sonu sensizlik olsada...Inan ele bir insanam ki,sene nifretde ede bilmirem,qinaya da Ardı »