Haqqinda.az

Bir odunçu vardı, güzəranını odunçuluqla keçirirdi. Allaha ibadət edər, heç kəsə qarışmazdı. Qonşu kəndin sakinləri dağda müqəddəsləşdirdikləri ağaca ibadət edər, ondan mədəd umardılar. Bir gün odunçu: " Bunların tapındığı ağacı kəsim, həm bazarda satıb pul qazanaram, həm də bir qövmü Allaha üsyandan qurtarmış olaram, " - deyə düşündü.
Dağ yolunda qəribə sir-sifəti pis bir adamla qarşılaşdı. Həmin adam ondan hara getdiyini soruşdu. Odunçu:
- Xalqın Allah deyə ibadət etdikləri ağacı kəsməyə gedirəm, - dedi.
Bu adam odunçuya:
- Mən şeytanam... O ağacı kəsməyə icazə vermirəm, - deyincə zahid odunçu yaman əsəbiləşdi. Şeytana hücum edib onu yerə yıxdı, üstünə çöküb xəncərini boğazına dirədi.
Şeytan zahidə:
- Ey zahid, Ardı »

Ereb dilindən tərcümədə “bağışlanmaq diləmək” mənasını verir. İnsanın günahlarını bağışlatdırmaq üçün Allaha yalvarmasına və Ondan mərhəmət diləməsinə “istiğfar” deyirlər. Quran ayələrinin bir çoxunda istiğfardan danışılır. Məsələn, bu ayədə istiğfar edənlər barəsində buyurulur: “O təqvalılar ki, bir günah iş gördükləri, yaxud özlərinə zülm etdikləri zaman Allahı yada salıb günahlarının bağışlanmasını istəyərlər (istiğfar edərlər). Axı, günahları Allahdan başqa kim bağışlaya bilər?” (“Ali-İmran”, 135). Aşağıdakı ayədə istiğfar edən şəxsin günahlarının bağışlanacağı vəd edilir: “Hər kəs pis iş gördükdən və ya özünə zülm etdikdən sonra Allahdan bağışlanmağını dilərsə, Allahın bağışlayan, mərhəmətli olduğunu görər” (“Nisa”, 110). Başqa bir ayədə isə istiğar tövbə ilə yanaşı xatırlanır: “Məgər Ardı »

Cəmiyyətin əmanətə əxlaqla sahib çıxması imanın var olmasına dəlalət edir. Dürüslüyün və etibarın itməsi, imanın itməsinə işarədir. İbn Ömərin rəsulullahdan (ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) rəvayət etdiyi hədis buna misaldır: “Etibarlılığı olmayan şəxsin imanı da olmaz”.

Bəzzarın rəvayətində isə rəsulullah (ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) buyurur: “Etibarlılığı olmayan şəxsin nə dini var, nə namazı var, nə də zəkatı!” Peyğəmbər (ona və ailəsinə Allahın salavatı və salamı olsun) “Bu üç şey kimdə olarsa, oruc tutub, namaz qılıb, özünü müsəlman hesab etməsinə baxmayaraq, yenə də münafiqdir: Danışanda yalan deyər; vəd verəndə ona xilaf çıxar; ona bir şey əmanət Ardı »

Saat əqrəbinin hər bir hərəkəti ömrümüzdən daha bir saniyəni itirdiyimizi xəbər verir. Saniyələr dəqiqəyə, dəqiqələr saata, saatlar günə çevrilir. Günlər aylara, aylar illərə dönür. Bax, beləcə, saat əqrəbi köhlən at kimi ömrümüzü tərkinə alıb aparır. Bir bayatıda deyildiyi kimi,

Gündə bir kərpic düşür
Ömrümün sarayından.

Çox zaman cüzi miqdarda pulumuzu itirəndə kədərdən, narahatçılıqdan özümüzə yer tapa bilmirik. Amma qızıldan, gümüşdən daha dəyərli olan vaxtımızın bihudə və birdəfəlik ötüb keçməsinin fərqinə varmırıq

İslam müqəddəslərinin hədislərində buyurulur ki, vaxt - möminin itkisidir. Mömin olan şəxs həmişə zamanın qədrini bilməli, vaxtını lazımınca dəyərləndirməlidir. Çünki hər bir hərəkətin uğur və bərəkət qazanması öz vaxtında görülməsindən asılıdır. Öz vaxtında və Ardı »

Peyğəmbər (s.a.v) bu kəlamı
söyləyib ağlamağa başladı. O
cənabdan soruşdular ki, nə üçün
ağlayır?
Buyurdu: "Ona görə ağlayıram ki,
ALLAH-Təala onlara əzab
verməkdən utanır, amma, onlar
ALLAH-Təala hüzurunda günah
etməkdən utanmır. Ardı »

Iblis, butun seytanlarla boyuk bir yigincaq teskil edir. Nitqine bele baslayir:

"Biz Muselmanlari mescide getmekden saxlaya bilmirik. Onlari Quran
oxumaqdan ve dogru isler gormekden de cekindire bilmirik. Ondan basqa, onlari Allahi ve Mehemmed Peygemberi (s.a.s) dusunmekden de saxlaya bilmirik. Allahla baglantilari cox gucludur, qira bilmirik."

"Beledirse, qoyun onlar mescidlere getsinler, daim bir yerde olsunlar. Eybi yox. Amma onlarin zamanlarini ogurlayin!!! Belelikle de, onalrin Allahi ve Resulu Mehemmedi dusunmeye vaxtlari qalmasin. Sizden istediyim tek budur!!!" - dedi Iblis.

"Onlari daim meshgul edin, Allahla baglantilari zeiflesin!!!"

Seytanlar cavabinda: "Bunu nece ede bilerik ki?" - sorushdular.

Iblis: "Onlarin beynini tez-tez kicik islerle, menasiz dusuncelerle mesgul edin."

"Onlari davamli olaraq xerclemeye Ardı »

Bu məqalədə Rəsulullahın (ona allahin salavati və salami olsun!) ümməti üzərindəki haqlarından danışılır. Bu haqlar aşağadakılardır:
Birinci, Ona tam şəkildə iman etmək və gətirdiyi şəriəti təsdiq etmək:
İkinci, itaətinə tabe olmaq və ona asi olmaqdan çəkinmək:
Üçüncü, Rəsulullaha (Ona Allahın salavatı və salamı olsun!) tebe olmaq, bütün işlərdə ondan örnək götürmək və hidayət yolu ilə getmək:
Dördüncü, Peyğəmbəri (Ona Allahın salavatı və salamı olsun!) ailədən, övladdan, valideyndən və bütün insanlardan çox sevmək:
Beşinci, ona ehtiram və kömək göstərmək:
Altıncı Rəsulullaha (Ona Allahın salavatı və salamı olsun!) salavat gətirmək:
Yeddinci, onun hökmünə baş vurmaq və həmin hökmlə razılaşmaq:
Səkkizinci, onun (Ona Allahın salavatı və salamı olsun!) mövqeyində həddini aşmamaq:

Rəsulullahın (ona Ardı »

Hicri II əsrdə yaşamış məşhur alimlərdən Osman ibn Əta Xorasani rəvayət edir: Atamla birlikdə Xorasandan çıxıb Şama – xəlifə Hişam ibn Əbdülməlikin görüşünə gedirdik (Osmanın atası Əta Xorasani öz zəmanəsinin məşhur hədis ravilərindən sayılırdı).

Yolda ulağa minmiş yaşlı bir adam rastımıza çıxdı. Əyninə yamaqlı cübbə geyinmiş, başına köhnə araqçın qoymuşdu. Ayaqlarında taxta başmaq vardı. Onun qiyafəsini görəndə məni gülmək tutdu. Yaşım az idi, hələ ağlım kəsmirdi. Atam mənim gülməyimi görəndə acıqlı səslə dedi: “Sakit ol. Bu gördüyün adam Hicaz fəqihlərinin başçısı Əta ibn Riyahdır”.

Əta bizə çatanda atamla qucaqlaşıb görüşdü. Məlum oldu ki, o da Şama gedir. Yolumuza birlikdə davam etdik. Diməşqdə Ardı »