Sevgi varmı? → YaLnizLiq Mektubu
Bir yalnızlık mektubu bu kapını
çalan. İçimdeki fırtınaların,
düşlerimin, gecelerimin,
sabahlarımın, içtiğim çayın,
uyuduğum uykunun, aldığım
nefesin yalnızlığı. Bir yalnızlık
repliği dilimin ucundaki. Seni
düşündüğümde aklımı alan bu
düşünceye engel olamadığım
gerçeği bu aklımı uyuşturan.
Neyi nasıl yaşamayı bile
bilemiyorum belki. Bilmediğim
onca şeyden biri belki de bu.
Karışık cümleler kurup her şeyi
bilinmezliğe doğru götürmek
değil amacım. Yalnızca ne
yazmam gerektiğini bilmiyorum.
Yaptığım şey, şu an aklımdan
geçenleri buraya aktarmak. Seni
düşünüyorum… Anları ve anıları.
Bir düşe dönüşüyor kafamda
canlananlar, kendime geliyorum,
seni düşündüğümü fark
ediyorum. Beynim ve kalbim
arasındaki yol giderek uzuyor.
Koca bir bilinmezliğe dönüşüyor
tüm bunların toplamı. Toplamı
bilinmezlik olan bir gerçeğin tam
da ortasındayım. Seninle
yaşadığım ve yaşamadığım
güzel anların düşündeyim.
Yüzün bir yıldız gibi düşüyor
geceme; Oysa ben, yalnızlığın
beşiğinde uyuyorum her gece.
Bir şiir yazıyorum sana, gözlerin
düşüyor aklıma. Ardı »