Sevgi varmı? → Bir Gulun Hikayesi...
Bu gülün hikayesidir;Yaban Gülünün... Nesrinin hikayesidir. Kokusunu Resulullah Efendimizin kokusundan, tohumunu O’nun göz yaşından almış, Nesrinin hikayesidir. İki cihan güneşine daha Peygamberlik görevi verilmeden O dağlarda Yaradan’ını arar, sabahlara kadar dua eder, göz yaşları içinde evine dönerdi. O kadar çok ağlardı ki; göz pınarları kurur sanırdınız. Evine zevcesinin yanına döndüğünde bitap düşer, uyuya kalırdı.
Yaradan’ını arardı…Yaratılış gayesini bilmek isterdi…Günlerden bir gün o kadar çok ağlamıştı ki, oturduğu yer göz yaşlarıyla ıslanmıştı…Ve oradan başını gökyüzüne dikmiş bir fidan yükseldi… Rengarenk çiçekler açan bir fidan… Derler ki, işte bu Yaban Gülüdür, Nesrindir…
Nesrin yaban gülü oldu, dağlarda büyüdü. Tohumunu aldığı Yaradan’ının sevgilisinin olgunlaşıp Resul olduğu Ardı »