Haqqinda.az

BENİM OLMAYACAĞINI BİLE BİLE

Herseyden bıkmıştım benı hayata bağlayan hib bi sey yoktu sanki.Derken bir akşam bir arkadaşım aracılığı ile tanıştım onunla.msn adresimi aldı.bir süre konuştuk birbirimizi tanımaya çalıştık.Böle birkac hafta gectıkten sonra baan bi soru sordu.biz senınle neyizki dedi sen benim neyimsin? hic kalmıştım ölece.Bimem ki dedim. sonra benimle sevgili olmak istedigini söledi.bilmiyodum.Bi gün buluştuk.15 dakikam vardı ama ınanın o 15 dakıka bıze yetmıstı.Cok etkılemıstı benı ban bakarken gozlerını ıcı parlıyordu.Sonra hergün bulusmak istiyordu bende ıstıyordum bılmıyorum amahic böle olmamıstım ben bı dahakı bulusmamızda arkadaslrımızda geldı cok guzel bı gun gecırdık butun gun beraberdık hayatımın en guzel gunuydu hala dusunup gulumseyebılıyorum Ardı »

Deyirlər ki ağ gül güllərin ən gözəli, ən ətirlisimiş. Bahar fəsli onu nazənin bir xanım kimi yuxudan oyadırmış. Bir gün ağgülün budağına xallı bir kəpənək qonur. Hələ o vaxt ağgülün budaqlarında tikanlar yox imiş. Çünki baharın tacı hər kəsə inanırmış. Kəpənək dilini işə salıb ağ gülün sadə qəlbini ələ alır….
- Mən ala kəpənəyəm bütün güllərin, çiçəklərin rəngi məndə olsa, özümü xoşbəxt sanaram. Həmişə budağına qonub, ətrinə məst olub sənə sədaqetimi bildirərəm. Səxavətini məndən əsirgəmə.
Ağgül ona inanır, ağ rəngindən kəpənəyə də pay verir. Məqsədinə catdıqdan sonra kəpənək ağgülü unudur. Bir müddətdən sonra xırda bir arı vızıldayıb onun tikansız budağına qonur. Ardı »

Sən gündə 100 dəfə “Necəsən? Hardasan?” kimi boş və
ağıllsız suallarınla mənə zəng vurmalısan.. Əslində bu
suallar məni əsəbləşdirmir, ama mən elə təəssürat
yaradacam ki, güya hər şeydən bezmişəm..=) İnanma
mənə.. Danla məni – mən əsəbləşəcəm, qışqıracam sən
yənə də danla – qısa paltara görə, danla ki, artıq hava
qaralıb, ama mən hələ evə çatmamışam.. Qısqan məni..
Havaya belə qısqan.. Deyirlər ki, qızlar nifrət edir onları
qısqananda, ama qısqanmayanda onlar daha çox nifrət
edirlər.
Həmişə dayanıb deyəcəm ki “əgər qısqanırsan – demək
qüvənmirsən”, ama əslində mənə elə xoş olacaq ki.. Səni
dəli kimi qısqanmağa davam edəcəm, ama sən elə
biləcəksən ki, mənim vecimə deyil.. Həmişə deyəcəm ki,
“Mənimlə uşaq kimi rəftar eləmə!” , ama ancaq Ardı »

На улице темно, мороз и стужа, холодный ветер в проводах звенит.

Клочок земли, опутанный колючкой, вокруг тайга в потёмках этих спит.



Глухое место на краю Урала, лишенье, голод, холод, мусора,

Худые зеки в стареньких телагах, здесь отбывают срок день ото дня.



В бараке темень, зеки спят в телагах, пар изо рта, в узорах всё окно,

А на окне сидит угрюмый парень, карандашом карябает письмо.



Фонарь с запретки светит на окошко, через узор на тоненьком стекле,

На подоконнике пацан свернулся кошкой, и пишет, пишет злость, храня в себе



Я вновь пишу тебе Мамуля, здравствуй, здесь в лагере, в тайге, среди болот,

Для зека нет огромней того Ardı »

İMKANSIZ DİYE BİR ŞEY YOK!!

"seni seviyorum ama sen bilmiyorsun.herkes duydu seni sevdiimi bir sen duymadın kara gözlüm..."diye başlamıştı genç kız satırlarına.çok üzgün ve mutsuzdu.seviyırdu ama sevdiği bilmiyordu.söylemedk istiyordu ama içinden bir ses onu hep durduruyordu."yapma"diyordu.günlüğünü sanki ona söyler gibi aşkını itiraf ediyordu....günlüğünde herşeyi yazıyordu.ona olan aşkı,sevgisi,güveni,herşeyi.bir gün yazdıklarını okurken,kızın aklına güzel bir fikir gelir.kız günlüğüne yazdıklarını temize geçirip sevdiğine bir zarf içinde gönderecekti.günlüğün sonunda"eğer beni bu satırlardan tanırsan kim olduğumu bilirsin beni bulmaya çalışırsın.fakat senden tek bir şey istiyorum;beni seviyorsan yanıma gel,sevmiyorsan ne ben sana bu defteri göndermiş olayım ne de sen bu defteri okumuş ol..."son sözlerdi bunlar.kızın kalbi büyük bir Ardı »

Yavaş-yavaş təkliyə öyrəşirəm yəqin... Amma sənsizliyi soruşsan…

İndi hər mahnıda, hər yazıda ağlayıram...

Bəsdi artıq deyə üsyan edirəm...

BƏSDİ ARTIQ !

Çox, çox, çox... Bunlar mənim üçün coxdu artıq!...

Allahım... Bu acını bu yaşımdamı yaşamalı idim?...

Hələ öyrəşə bilmədim də...

Kimsənin olmadığı bir qaranlıq küçədə gəzirəm…

Tərk edilmişəm hər kəs tərəfindən... Dayanmışam bir küncə...

Bəziləri kömək edər ümidiylə...

Əslində mənim tanımadığım, nə çox ümidim varmış...

Əsla tanıya bilmədiyim...

Təzə tanışdım onlarla... Hər atdıqları addıma çaşıram... İnanmıram...Hətta gülürəm...

Özümə güvənmirəm..

Kədərliyəm.. Hər gün bir tərəfim tərk edir məni... Sonda mən, məni tərk edəcəm deyə qorxmuram artıq...

Geri dönüb baxdığımda bir çox mən...

Xoşbəxt mən...
Şən mən...
Etibarlı mən...
Ümidli mən...
Həyata sarılan mən...
Gülən mən...
Uşaq mən...
İndi isə geriyə qalan...

Ağlayan, tək, çarəsiz, Ardı »

Bu soz baresinde danismayan,yazmayan qalmayib... Min defe yazilib,min defe oxunub.. Bes goresen dusunurukmu ki,hec bele bir anlam movcuddurmu? Insan heqiqeten xosbext ola bilermi an da olsa? Bir insan ki,ozunun bir gun oleceyini derk edir,o nece xosbext ola biler? Bir insan derk edirse ki,onun atasi,anasi bir gun onu terk edecek,o nece xosbext ola biler? Olumlu,sonu olan bir varliq nece xosbext ola biler? Mence insanlar hec vaxt xosbext olmur... Hemise bedbextdirler... Sadece bunu unutduqlari muddetce ozlerini xosbext sanirlar.. Bu felsefe deyil... Bu,sadece oz yolunu cox suretle gedib bitirmis,ve quvvesi olsa da artiq getmeye hevesi olmayan birinin dushunceleridir... Ardı »

Ilk defe seni qollarina goturende, barmaqlari sert gelen?
Ilk baxismada gozyasi toke bilmediyi ucun seni daha az seven ?
Ilk laylani soyleyen olmadigi ucun layla bilmeyen ?
Ilk altini deyisdiren olmadigi ucun qoxunu beyenmeyen ?!!!
Beli seni ilk defe gorende barmaqlarim sert idi amma heyat ele
oyretmisdi ve bilirsenmi o ince bedenin agrimasin deye istediyim
qeder qucaqlaya bilmedim bele… Onsuzda sen de aglamaya meylli
idin belke sert barmaqlarimi behane edecekdin deye… Ilk baxismada
gozyasi tokmedim sanma. Ele cox agladim ki… Amma atani zeif gorme
deye icime atdimbutun ates toplarini… Boyukler kisiler aglamaz
demisdi ve men agladiqca eslinde senmi boyuksen menmi bilmedim…
Ilk laylani soylemek isteyerdim ve hazirlamisdim da evvelden amma
sen Ardı »