Haqqinda.az

Sultan Murad xan səhər yuxudan çox həyəcanlı qalxdı. Sanki nə isə demək istəyir, ancaq nəsə qarşısını kəsirdi. Baş vəziri Səyavuş Paşa onun bu vəziyyətini görüb soruşdu:
- Çox narahat görünürsünüz. Bəlkə, sizi narahat edən bir şey var?
- Gecə qəribə bir yuxu gördüm.
- Xeyir ola?
- Xeyirdir, yoxsa şər, bunu sonra biləcəyik.
- Necə?
- Hazırlaş, yola çıxırıq.
Sultan Murad xan da, vəziri də molla qiyafəsində yola düşdülər. Padşah hələ də gördüyü yuxunun təsiri altında idi və görünür, gedəcəyi yeri yaxşı bilirdi. Əvvəlcə, Bəyazidə, oradan Vəfaya, sonra da Zeyrəkə üz tutdular. Nəhayət, Unqapı ətrafında nəfəslərini dərdilər. Padşah ətrafa diqqətlə baxmağa Ardı »

Əgər insana 50 il sonrası göstərilsə, bəlkə də bir gecədə saçları ağarar. Uşaq vaxtı nə qədər böyük ümidlərlə yaşayırsan. Elə o ümidlərlə yaşaya-yaşaya da həyatla barışmağa başlayırsan. Barışdıqca da ümidlərin pillə-pillə reallığa doğru enir. Və bir gün görürsən ki, ya bir qəzetin küncündə, bucağında eşələnib ailənə çörəkpulu qazanan adicə müxbirsən, ya hansısa qapının keşikçisi, ya da hansısa idarənin sıravi bir məmuru. Amma nələr düşünmüşdün, xəyalında nələr qurmuşdun…
Elə bu həyatın bir hikməti, bir gözəlliyi də ondadır ki, bir an öncəni görmək mümkün deyil. Demək, bütün bu ssenariləri yazan bizi bizdən daha çox düşünüb.
Ölüm də elədir. Nə vaxt öləcəyimizi bilsək, bəlkə Ardı »

Yaşamaq üçün gözəl bir yer axtaran yolçu bir gün öz tarlasında işləyən bir qocaya rast gəldi.
Ondan bu kəndin adamlarının necə olduğunu soruşdu. “Bəs sənin gəldiyi yerdə adamlar necə idi?” – qoca dedi. “Çox pis idilər”, — deyə yolçu cavab verdi. “Hamısı özündər razı, yalançı idi.Onlardan uzaq olduğum üçün özümü çox xoşbəxt hiss edirdim.
Qoca yolçunu dinlədi və “Onda bizim kəntdə də elə insanlar görəcəksən”, — dedi.

Aradan çox keçməmiş başqa bir yolçu gəldi.O da qocaya eyni sualı verdi.Qoca da ona gəldiyi yerdəki insanları soruşdu. “Çox yaxşı idilər”, — deyə yolçu cavab verdi. “Əgər məcbur olmasaydım onlardan ayrılmazdım.Bir- birlərinə kömək etməyi çox sevir, Ardı »

Gozumu Rufata zilleyib qapinin agzinda donub qalmishdim. Elimi terpetmeye, arxami donub cixmagha gucum yoxdu. Deyesen, elimden camodanim dushmushdu, ya da belke, men qapiya deymishdim, neticede yaranan ses neticesinde Rufat oyanib mene baxirdi. Onun da gozlerinden teeccub yagirdi, sadece "Nigar” deyerek, sanki ne bash verdiyini, menim niye burda oldugumu basha dushmeye chalishirdi. Butun gucumu toplayib otagdan cixdim. Aylar boyunca yashadighim ev mene yad gelirdi, sanki bir anliq evin qurulushunu, otaglarin yerini unutmushdum. Beynim dumanli idi, ayaqlarim dolasha-dolasha qonaq otaghina gelmish, divanda oturmushdum. Heyatimda ilk defe olaraq ne edeceyimi bilmirdim. Kash mektebde hendese, cebr, cografiya dersleri ile yanashi "xeyanet olunmush qadinlarin davranishi” dersini Ardı »

Deyirlər ki,bir gün Əflatun şəhərin adlı-sanlı adamları ilə bir yerdə oturub,söhbət edirdi.Birisi onun görüşünə gəlib salam verdi,yanında oturub,ordan-burdan danışdıqdan sonra dedi:Ey filosof,bu gün filankəsi gördüm,sənin barəndə danışır və tərifləyərək deyirdi:"Əflatun çox böyük filosofdur,indiyə qədər onun kimisi nə olub,nə də olacaqdır".İstədim onun tərifini sənə çatdıram.
Filosof Əflatun bu sözü eşitcək başını aşağı salıb,ağladı,bərk qanı qaraldı.halı pozuldu.O kişi dedi:"Ey Filosof,mən sənə nə ağır bir söz dedim ki,halın belə pozuldu?".
Filosof Əflatun dedi:"Ey xacə.şəxsən sən mənə elə ağır bir söz demədin,lakin bundan daha ağır müsibət olarmı ki,nadanın biri məni tərifləsin,mənim gördüyüm iş ona xoş gəlsin? Bilsəydim nə nadanlıq etmişəm ki,onun təbiətinə uyğun olmuş,xoşuna gəlmiş və məni Ardı »

Bir ravvin özünün Allaha olan inamı ilə öyünürdü. Tez-tez «mən Allaha inanıram» deyə təkrarlayırdı.Bir gün gücli sel olur. Su getdikcə artırdı. Ravvinin evinə adamlar gəlib evlərini tərk etdiklərini və ordan getdikdərini deyirlər və ravvina da onlarda getməyi təklif edirlər. Lakin ravvin getməyəcəyini deyir:

— Yox, mən qalacam. Mən Allaha inanıram. O məni xilas edəcək.

Su getdikcə artırdı. Ravvinin evinə qayıq yaxınlaşdı. İçindəki adamlar ona minməyi təklif etsələr də, ravvin yenə razılaşmadı:

— Getmirəm. Mən Allaha inanıram.

Qayıq getdi. Bir azdan başqası gəldi. Ordakı adamlar yenə ravvinə qayığa minməyi təklif etsə də, o bu dəfə də getmədi. O inanırdı ki, Allah onu xilas edəcək. Nəhayət vertolyot Ardı »

(Real)
Nigarla ilk tanishligim toyum erefesinde bash verdi. Bahadurun ata terefden yaxin qohumlarindan biridir, eyni zamanda onun yoldashi Bahadurla eyni universitetde MBA derecesi almishdilar. Amma Nigarla yoldashinin tanishliginda Bahadurun hec bir rolu yoxdur, sadece tesaduf neticesinde bele alinmishdi. Nigari ilk defe toya az qalmish Medea xanimgil bize gelende gormushdum, nishan, xinayaxdi ve s. etmediyimizden onunla daha evvel tanish olmaq imkanim olmamishdi. Menden 2 yash boyuk olmasina baxmayaraq, goren kimi, xoshuma gelmishdi, qeseng qizdi, hem de xasiyyetce de mehriban birine benzeyirdi. Meni onda celb eden ilk shey uzundeki kederdi. Ele tip insanlar var ki, ne qeder danishib-gulseler de, uzlerinde, daha dogrusu, gozlerinde daim Ardı »

İngiltərədə hakimlərin maaşları yoxdur. Ancaq əvəzində çek kitabçaları var. Üstəlik, bu kitabçalarda hər hansıbir limit də yoxdur. Buna səbəb isə ingilis hükumətinin öz hakiminə inanmasıdır...

Bir gün bir hakim bir banka gedir və 1 000 000 funt-sterlinqə ehtiyacı olduğunu deyir. Təbii ki, əvvəlcə bank rəhbərliyi nə edəcəyini bilmir. Ancaq sonra «yuxarılardan» razılıq almamış bu qədər pulu verə bilməyəcəklərini deyir və dərhal Ədliyyə Nazirliyinə (həmçinin lazım olan başqa nazirliklərə) zəng edir. Ancaq hər yerdən gələn cavab eynidir: "Ödəyin!"

Ancaq bir məsələ də var ki, bankda bu qədər nağd pul yoxdur və istəsələr də, istəməsələr də, hakim istədiyi pulu almaq üçün ertəsi gün gəlməlidir. Ertəsi Ardı »