Haqqinda.az

Yalan – həqiqətin əksinə söz söyləmək, olmuş bir hadisəni olmamış, olmamış hadisəni isə olmuş kimi göstərməkdir. Yalan ən çirkin əməllərdən biridir. Bunun belə olduğunu, çox vaxt yalan danışan insanın özü də bilir. Çünki yalan danışan insan özünə «yalançı» deyilməsini istəmir, bundan narahat olur. Yalançı olduğunu qəbul etməməsi isə, şübhəsiz ki, başqa bir yalandır.

Yalan, insanı öz ətrafında inanılmayan, etibar edilməyən bir hala salır. Çünki yalan söyləyənlərin çoxu qısqanc və xəsis insanlardır. Bu cür insanlara da heç kim haqlı olaraq inanmır.

Doğru sözlü olmaq nə qədər insani və əxlaqi bir xüsusiyyətdirsə, yalançılıq da bir o qədər qeyri-insani və qeyri-əxlaqi bir haldır. Yalanın qeyri-insani qeyri-əxlaqi Ardı »

İnsanın fitri istedadlarından biri də həqiqət axtarmaq hissidir. İnsan qabiliyyətlərindən biri isə qüdrət və həqiqəti tanımaqdır. Özünü və ətrafındakı dünyanı tanımaq - insanın xüsusiyyətlərindəndir. İnsan özünü tanıyaraq, başqa şeyləri də tanımağa, hətta Allahı tanımağa da qadir olur. Özünü tanımaq - bizim bütün biliklərimizin mənşəyidir. O kəs ki, özünü tanıyar - başqa şeyləri tanımaq zərurəti əldə edər. Çünki öz varlığı haqqında agah olandan sonra, özünün zəif cəhətlərini tanıyacaqdır. Məqsədinə tərəf gedən yolun metodologiyasını tanımaq zərurəti ilə qarşılaşar. Başqa tanımalar onun üçün mümkün olar. Əmirəl-möminin (ə) buyurur: “O kəs ki, özü haqda cahildir, qeyri-özünü necə tanısın?”.

Ona görə də elm və biliyi əldə etmək Ardı »

Utancaqlıq və utanma da demək olan həya sufi terminologiyasında Allah qorxusu və Allah sevgisi ilə Onun istəmədiyi şeylərdən çəkinmək mənasına gəlir.Belə bir hissin insan təbiətində olan həya duyğusuna söykənməsi,o şəxsi ədəb və ərkan mövzusunda daha təmkinli edər.Belə bir hissi olmayan və ya yetişdiyi mühit etibarı ilə onun itirən şəxslərdə isə belə bir haya duyğusunu inkişaf etdirmək təbii ki,çox çətindir.

Peyğəmbər əfəndimiz Məsumla Məsumudur.başqa sözlədə,Onun iffəti,bütün iffətlərin fövqündədir.Ən böyük düşmənləri onun iffətinə toxunacaq tək söz tapa bilməmiş və Ona bu mövzuda böhtan ata bilməmişlər.Ədəblərə qədər də ata bilməyəcəklər.Çünki O,bir iffət abidəsi bir ismət bürcü idi.Onun haqqında başqa necə düşünmək mümkün olardı ki?O,əxlaq paklığının Ardı »

sual-
Es-selemu aleykum va rahmetullah.
Qardash, naxishlari platinden ishlenmish qab baresinde olan sualimi
cavablandirardiniz da ALLAH razasi u4un. ALLAH islerinizi yungullesdirsin ve sizden
razi olsun, yeni dizaynda olan saytimiza da butun muselmanlar u4un faydali etsin.
Amin
Es-selemu aleykum va rahmetullahi va beraketuhu.

cavab-
va aleykum salam.
Platin ağ qızıl sayıldığı üçün belə qablardan istifadə etmək yaxşı əməl deyil.
Müsəlman belə şeylərdən çəkinməlidir. Ardı »

Yetimliyini hiss ediyorsun baba kabristanliginda..sonra yolda evvade öksuzlük karwiliyor seni..Mekkeye annesiz giriyorsun.Abdulmüttalib bir bawka seviyor seni Ebutalib bir baska seviyor..YA RASULALLAH mekke cocuklari annelerine seslenirlermiydi senin yaninda,onlar anne diyince sen yeremi bakardin..Mekke ruzgarlari kac gece göz yaslarini tasidi evvaya,kac gece anne diye hicqirdi..Efendim senin yerine de anne dedik annemise senin yerine baba dedik....25 yawindasin ve bam bawqasin..kimse sana denk diyil..Sefkat yayiyor kokun,guven veriyor sesin..Sen MUHAMMEDÜL eminsin..33 yawindasin Dalqa-dalqa rahmet var..35 yawindasin hadi gel bekletme yar,iniltiler caliyor kapisin göklerin hadi gel bekletme yar,sinesi catlicag resul bekleyenlerin hadi gel ey yar Nur dagina davet var...Iwte 40 yawindasin HIRA NUR DAGINDASIN..Cebril iniyor göklerden Ardı »

Qadınların gözyaşları....

Küçük bir erkek çocuk annesine sordu;
"Niçin ağlıyorsun ?"
"Çünkü ben kadinim" diye cevapladi annesi.
"Anlamadim !" dedi cocuk.
Annesi çocuğunu kucaklayıp;
"Ve hiç bir zaman da anlayamayacaksın!" dedi.
Çocuk bu sefer babasına;
"Baba, annem niçin ağlıyor?" diye sordu.
Babanın cevabi;
"Bütün kadınlar Sebensiz ağlayabilen yapıdadır"
Kucuk oglan buyudu, yetiskin adam oldu ve hala kadinlarin nicin agladiklarini kesfedemedi. Nihayet oldukten sonra cennete gittiginde Allah'a sordu. "Allahim!" dedi "Kadinlar nicin bu kadar kolay aglayabiliyorlar?"
Allah dedi ki…
"Ben kadinlari ozel yarattim!… Tum yasamin agirligini tasiyabilecek kuvvette olmasina ragmen baskalarina teselli verecek kadar yumusak omuzlar; dogumun acisina oldugu kadar dogurduklari evlatlarinin nankorlugune dayanabilecek ic kuvvetini verdim. Baskalarinin kuvvetinin kalmadiginda devam edecek azmi, ailesinin hastaliginda Ardı »

Tənnuxi adlı bir alim Bağdad şəhərində baş vermiş maraqlı bir hadisəni qələmə almışdır.
Bağdad şəhərində bir vəzir ağbirçək bir qadının mal-dövlətini qəsb edir.Ağbirçək qadın ağlaya ağlaya vəzirən yanına gedir və bunun zülm olduğunu ona xatırladır.Vəzir isə bu çirkin əməlindən tövbə etmir.
Ağbirçək qadın, vəzirin onun mal –dövlətini qaytarmaq istmədiyini gördüyündə , ona bəddua edəcəyini deyir.

Harınlamış vəzir isə ağbirçək qadınla istehza edərək, istəyirsən gecənin üçdə bir hissəsində dua et deyərək gülür.
Ağbirçək qadın hər gün gecənin üç də bir hissədində qalxır namaz qılır və bəddua edir.
Çox keçmədən həmin vəziri insanlara zülm etdiyi üçün işdən uzaqlaşdıdırlar və mal-dövlətinidə müsadirə edirlər.Üstəlik bazarda insanların qarşısında ona şallağ da Ardı »

Fatimə lövhəsi hədisini ilk-əl,mötəbər mənbələr və şiə kitablarına görə Allah cəbrayıla o,isə islam peyğəmbərinə verib o,da qızı Fatiməyə hədiyə etmişdir.[1][2] lövlə adı verilməsi onun bir lövhə üstündə yazılmasından qaynaqlanır.onun məzmunuda imamların sayı və adlarından ibarətdir.[3][4][5]

Fatimə onu Şeyx Cabir Ənsariyə göstərib, oda onun üzündən kopyalamışdır.üç hədis əsasında imam Baqir və imam Sadiq tərəfindən doğrulanmışdır.
[redaktə]
Həmçinin bax
Fatimə
Fədək
Fədəkiyyə xütbəsi
[redaktə]
Xarici keçidlər
Məkarimi Şirazi saytı
Əlşiə saytı Dil--aztr
Fatiməyə ad qoyulması
[redaktə]
İstinadlar
↑ Əl-irşad,çeyxi müfid,,s262(الارشاد, شیخ مفید، بصیرتی، قم، صفحه۲۶۲)
↑ Kmalüddin və təmamülnemə,şeyxi səduq,c1,s312( کمال الدین و تمام النعمه, شیخ صدوق، جلد 1، صفحه ۳۱۲)
↑ Kmalüddin və təmamül neımə,Çeyxi səduq,s308(کمال الدین و تمام النعمه، شیخ صدوق، تصحیح: علی اکبر غفاری، قم، انتشارات Ardı »