Haqqinda.az

Kimsənin görmədiyi sən, indi, səni yoxluqda görəni "görməklə" vəzifələndirilmisən. Görməklə vəzifələndirilən sən, görünən deyil idin, görən də deyil idin. Görünməyin üçün var olmağın lazım idi heç olmasa. Amma O sənin yoxluğunu gördü, səni yoxluğunda da gördü. O səni gördüyü üçün sən var oldun, görünən və görən oldun.

Heç görünən olmasaydın, heç bir gözün gözdəsi olmayacaqdın. Görən olmasaydın, görən olmadığını belə görən ola bilməyəcəkdin. Sənə hər kəs kor olacaqdı. Dahası, sənə kor olduqlarına da kor olacaqdılar. Səni görə bilmək üçün axtarışa çıxmayacaqdılar belə. Səni görmək üçün gözləri yolda olmayacaqdı belə. Gözləri səni görmür deyə narahat olmayacaqdı. Sən hər şeyə kor olacaqdın. Dahası, hər Ardı »

İki qardaş var imiş. Bunların qayğıya möhtac anaları da var imiş.
Hər gecə qardaşlardan biri ananın xidməti ilə məşğul olur, digəri ibadətlə məşğul olardı…
Bir axşam, ibadət edən qardaş etdiyi ibadətdən aldığı həzz və mənəvi rahatlığı hiss edib qardaşına deyir:
— Bu gecə də anama sən qulluq elə, mən ibadət edim.
— Qardaşı təklifi qəbul edir. İbadət edərkən yuxuya gedən qardaş yuxuda bir səs eşidir. Səs ona:
— Qardaşını bağışladıq, səni də onun xətrinə bağışladıq. Bu sözləri eşidən gənc:
— Mən Allah Təalaya ibadət edirəm. Qardaşım isə anama xidmət edir.
Bəs nə üçün məni onun etdiyi əmələ görə bağışlayırsınız? Mənim ibadətimin savabı, fəziləti Ardı »

Qiyamət qopmuşdu. Qeyri-adi bir izdiham var idi. Hər yer insanlarla dolu idi. Kimisi çaşqın-çaşqın ətrafına baxır, kimisi sağa-sola qaçır, kimiləri yerdə diz çökərək başını əllərinin arsında gizləyirdi.

Sanki ürəyi yerindən çıxacaqdı…. Soyuq tər basmışdı. Dünyada ikən qiyamət, sorğu-sual və tərəzi haqqında çox şey eşitmişdi. Ancaq məhşər meydanındakı ürpərti, qorxu və gözləməyin bu qədər dəhşət verəcəyini heç vaxt düşünməmişdi. Hər kəs öz növbəsini gözləyir və novbəsi çatınca hesaba çəkilmək üçün çağrılırdı. Növbə ona gəlib çatmişdı. Onun adını çəkmişdilər. Təşviş içində sağa-sola baxır. Dodaqları titrəyə-titrəyə:

-Məni çağırdınız? –deyir.

Izdiham birdən aralanır qarşısında bir yol açılır. Iki nəfər qollarına girir. Bunlar məhşər meydanının xidmətçiləri idi. Izdihamın arasından Ardı »

{PEYGAMBERİMİZ HAZRETİ MUHAMMED MUSTAFA
SALLALLAHÜ ALEYHİ VE SELLEM'İN HAYATI}

Siyer ve Siyer-i Nebi

Siyer, manen tutulan yol ve gidiş mânâlarını taşıyan sîret kelimesinin çoğuludur. Hazreti Adem Aleyhisselâmdan Fahri Kâinat Efendimize kadar gelen peygamberlerin; insanları hak yola çağırmak için vazifelerini nasıl yaptıklarını, bu uğurda ne gibi güçlük ve tehlikelere göğüs gerdiklerini anlatan ilme İslam Tarihi veya Siyer-i Enbiya (Aleyhimüsselam) Denir.

Peygamberimiz Aleyhisselâmın hayatı ve mukaddes vazifesi sırasında gösterdiği gayretleri anlatan ilme de Siyer-i Nebî denir. Kısaca, İslâm Tarihi umumî bilgileri, Siyer-i Nebî ise Peygaberimiz Aleyhisseiâmın (ay senesiyle) 63 yıllık hususî tarihini anlatır.

İslâm Tarihinin bir şubesi olan Siyer ilmi, Peygamberimiz Aleyhisselâmın Ardı »

Namaz, nəfsə ağır gələn bir ibadətdir. Nəfs, ondan xilas olmaq, qaçınmaq üçün ağla sığmaz səbəblər uydurar. Bu işdə şeytan da nəfsin ən böyük dostu və köməkçisidir. Şeytanın və nəfsin, adamı namazdan saxlamaq üçün icad etdikləri bəhanələr həqiqətən qarşı qoyulması çətin şeylərdir. Bu iki düşmənin insana ən çox sözlərini keçirə bildikləri çağ da insanın bədənlə ən güclü, amma təcrübə və iradə baxımından ən zəif çağı olan gənclik çağıdır. Şeytan və nəfs, həyatının heç bir dövründə adama, gəncliyində olduğu qədər müsəllət olmaz. Çoxu kimsənin namazı həmişə təxirə salmaları, bir az daha yaşlandıqları ya da təqaüdə çıxdıqları zamana buraxmaları bu yüzdəndir. Buna qətiyyən imkan Ardı »

Mir Fəttah Hacı Mirzə Yusif ağa oğlu Təbatəbai ( 1794-cü il- 1852-ci il )—İslam alimi, müctəhid.Mündəricat [gizlə]
1 Həyatı
2 İstinadlar
3 Həmçinin bax
4 Xarici keçidlər

[redaktə]
Həyatı

Ağa Mir Fəttah Hacı Mirzə Yusif ağa oğlu 1794-cü ildə Təbriz şəhərində anadan olmuşdu. İbtidai təhsilini atasından almışdı. Sonra mədrəsədə oxumuşdu. Təhsilini Nəcəfdə davam etdirmişdi. Bir sıra molla-müctəhidlərdən dərs almışdı. İctihad dərəcəsinə yüksəlmişdi. Tanınmış bioqraf Mirzə Məhəmmədəli xan Tərbiyyət onun haqqında yazır: “Bu Mirzə Yusif ağanın oğlu Mir Fəttah hicri qəməri 1209 (1794)-cü ildə anadan olmuşdur. O, hicri qəməri 1243 (1827)-cü ildə çar Rusiyasının qoşunları Azərbaycanı alıb, İran dövləti ilə müqavilə bağladıqdan sonra Tiflisə getmiş və Ardı »

Bir nefer telasla, heyecan içinde ozunu Suleyman Peyğemberin (e.s.) huzuruna yetirir. Tir-tir titreyirdi, sifetinin rengi qaçmıs, dodaqları qurumusdu. Ele bil aslan ağzından qurtarmısdı. Hezreti Suleyman: - Bu ne haldır, ne olub sene? - sorusur. Adam daheyecan içinde, tentiyerek bele cavab verir: - Ezrail qarsıma çıxdı,mene çox qeribe, bir qeder de qezeble baxdı. Ele baxdı ki, butunvucudum qorxudan tir-tir titredi. Dayanmadan qaçıb senin yanına gelmisem. Hezreti Suleyman
sorusdu: - Yaxsı, bes menden ne isteyirsen? Adam bele dedi:
- Sen adil padsahsan, kuleye emr ele ki, meni Hindistanın uzaq bir adasına aparsın. Belke, orada Ezrailden canımı qurtaram. Hezreti Suleyman onun xahisini yerine yetirdi ve Ardı »

Zarafatın təqdir olunması
Allahın Peyğəmbəri (s): "Mən zarafat edirəm, ancaq haqqdan başqa bir şey demirəm."
Allahın Peyğəmbəri (s): "Mömin şən və zarafatcıl, münafiq isə qaşqabaqlı və acıqlı olar."
Tənbihul-Xəvatir: "Bir qoca qarı Peyğəmbərin (s) yanına gəldi. Peyğəmbər ona buyurdu: "Qocalar cənnətə getməz." Qoca qarı ağladı. Həzrət buyurdu: "Həmin gün sən qoca olmayacaqsan. Allah-taala buyurub ki, "Biz onları yaradılası kimi yaratdıq və onları gənc qızlar edəcəyik."
İmam Baqir (ə): "Allah, camaat arasında zarafat və məzəli söhbətlər edəni sevər. Bir şərtlə ki, onda söyüş olmasın."
İmam Sadiq (ə): "Elə bir mömin yoxdur ki, onda "duabə" olmasın." (Rəvayətçi deyir). Ərz etdim: "Duabə nədir?" Buyurdu: "Zarafatcıllıq."
İmam Sadiq (ə) (Yunis Şeybaniyə Ardı »