Haqqinda.az

Süfyan ibn Abdulla əs-Səqafi (r.a) belə demişdir: Mən dedim: “Ey Allahın elçisi, mənə İslamda elə bir söz söylə ki, o barədə səndən sonra heç kəsdən soruşmayım." Peyğəmbər (s.a.v) buyurdu: "Allaha iman gətirdim de, sonra doğru yolu tut!” Müslim rəvayət etmişdir.

(Müslim: İman ? 38. Tirmizi: Zühd ? 2410. İbn Macə: Fitən ? 3972. Əhməd: 3/413. Darimi: Riqaq ? 2710.)

ŞƏRH

Bu kişi Peyğəmbərdən (s.a.v) xeyri özündə cəm edən, faydalı olan və onu tələffüz edəni nicata qovuşduran bir söz söyləməsini istəmişdir. Peyğəmbər ona, Allaha iman gətirməyi əmr etmişdir. Bu iman, özündə etiqad olunması vacib sayılan imanı, onun əsaslarını və digər bu kimi əqidə məsələlərini, Ardı »

Əbu Hureyra (r.a) rəvayət edir ki, Peyğəmbər (s.a.v) demişdir: «Uca Allah buyurur: «Qulum dodaqlarını tərpədərək Məni yad etdikcə Mən onun yanındayam».
(İbn Macə 3792, 3924; Əhməd 10989, 11267. əl-Albani hədisi səhih adlandırmışdır.)

Əbu Hureyra və Əbu Səid əl-Xudri (r.a) rəvayət edirlər ki, Allah Elçisi (s.a.v) demişdir: «Qul: «LƏ İLƏHƏ İLLƏLLAHU VALLAHU ƏKBƏR» (Allahdan başqa ibadətə layiq ilah (məbud) yoxdur və Allah ən Böyükdür) - dedikdə, Uca Allah buyurur: «Qulum doğru söylədi, Məndən başqa ilah (məbud) yoxdur və Uca olan Mənəm». Qul: «LƏ İLƏHƏ İLLƏLLAHU VAHDƏHU» (Allahdan başqa ibadətə layiq ilah (məbud) yoxdur, Təkdir) - dedikdə, Allah buyurur: «Qulum doğru söylədi, tək olan Mənəm, Ardı »

Abdullah ibn Məsud (r.a) rəvayət edir ki, Peyğəmbər (s.a.v) dedi: «Həcc mövsümündə ümmətlər mənə göstərildi. Mənim ümmətimin çoxluğu xoşuma gəldi. Dağlara və düzənliklərə doluşmuşdular. Mələklər dedilər: «Ey Muhəmməd! Razı qaldınmı?» Peyğəmbər (s.a.v) dedi: «Bəli, ey Rbbim!» Allah dedi: «Onların arasında yetmiş min nəfər vardır ki, onlar sorğu-sualsız Cənnətə girəcəkər. (Bunlar) o kəslərdir ki, (heç kəsdən) ofsun oxumağı tələb etməzlər, dağlanmazlar, (əlamətləri) uğursuzluğa yozmazlar və yalnız özlərinin Rəbbinə təvəkkül edərlər». Ukkaşə dedi: «Allaha yalvar ki, məni onlardan etsin!» Peyğəmbər (s.a.v) dedi: «Allahım! Bunu onlardan et!» Başqa bir kişi dedi: «Allaha yalvar ki, məni onlardan etsin!» Dedi: «Ukkaşə səni qabaqladı» Ardı »

[color=#039b80]Sünəni Tirmizi (ərəb. سُـنَن الترمذي‎‎). Əhli Sünnənin hədis ədəbiyyatında ən güvənilən hədis kitabları olaraq qəbul edilən altı kitabdan (Kutubi Siddənin) biridir.

Müəllifi Tirmizidir. Əsərin əsil adı "Əl Camius Səhih" olsa da müəllifinə nisbətlə "Sünəni Tirmizi" olaraq anılır.Mündəricat [gizlə]
1 Haqqında
1.1 Müəllif
1.2 Əsər
1.3 Nəşrləri
2 İstinadlar
3 Xarici keçidlər
4 Həmçinin bax

[redaktə]
Haqqında
[redaktə]
Müəllif

Əbu İsa Məhəmməd ibn İsa ibn əd Dəhhaq Mərkəzi Asiyada yerləşən Tirmiz şəhərində doğulub. Haqqında məlumat azdır. Hədis toplamaq məqsədilə Xorasan, İraq, Hicaz və b. yerlərə səfər etmiş və İmam Buxari, Müslim ibn Həccac, Əbu Davud kimi bir çox alimlərdən hədis almışdır. Və həmçinin Heysəm ibn Kulab əl-Şasi, Məqhul ibn əl-Fəld, Məhəmməd ibn Ardı »

Əbu Hureyrə (r.a) Peyğəmbərin (s.a.v) belə buyurduğunu demişdir: “Kim doğru yola dəvət edərsə, ona, tabe olana veriləcək qədər savab verilər. Bu onların savablarında heç nəyi azaltmaz. Kim də zəlalətə dəvət edərsə, ona, tabe olana yüklənəcək qədər günah yüklənər. Bu onların günahlarından heç nəyi azaltmaz.” Müslim rəvayət etmişdir. ( Müslim: Elm ? 2674. Tirmizi: Elm ? 2674. Əbu Davud: Sünnə ? 4609. Əhməd: 2/398. Darimi: Müqəddimə ? 513.)

ŞƏRH
Bu və buna bənzər digər hədislər insanları doğru yola və xeyrə dəvət etməyə həvəsləndirir. Burada dəvət edənin fəziləti qeyd olunur. Həmçinin zəlalət və azğın yola dəvət etməkdən çəkindirir. Bunu edənin nə qədər böyük cinayət daşıdığı Ardı »

Abdullah ibn Səlamın (r.a) rəvayətinə görə Musa (aleyhissələm) demişdir: «Ey Rəbb! Sənə layiq olan şükür nədir?» Allah buyurdu: «Ey Musa, dilin Məni zikr etməkdən qurumasın!»

(İbn Əbi əd-Dunyə «əş-Şukur» 39; Əbu Yəla «Tabaqat əl-Hənəbilə» 1/194; İbn Mubarək «əz-Zühd» 942; əl-Beyhəqi «Şuabul-İman» 114. Əbu Usamə Səlim ibn İd əl-Hilali səhih demişdir.) Ardı »

Rəvayət edilir ki, İbn Ömər (r.a) demişdir: Bir gün Allah Elçisi (sşaşv) minbərin üzərində bu ayəni oxudu: «Onlar Allahı layiqincə qiymətləndirmədilər. Halbuki Qiyamət günü yer bütünlüklə Onun Ovcunda olacaq, göylər isə Onun Əli ilə büküləcəkdir. O, pakdır, müqəddəsdir və onların (Ona) qoşduqları şəriklərdən ucadır» (əz-Zumər 67).
Allah Elçisi (s.a.v) bu ayəni oxuyarkən əlini (yumruğunu) silkələyərək: «Rəbb özünü öyərək buyurur: «Mənəm Qadir (Cəbbar), Mənəm Məğrur (Mutəkəbbir), Mənəm Hökmran (Məlik), Mənəm Qüdrətli (Əziz), Mənəm Səxavətli (Kərim)» - dedi». Bu sözləri deyərkən minbər elə silkələndi ki, biz onun yıxılacağını güman etdik».

(Əhməd 5157, 5414, 5542. Şueyb əl-Arnavut Muslimin şərtlərinə əsasən isnadının səhih olduğunu bildirmişdir.)


Abdullah ibn Ardı »

Əbu Hureyrə-Allah ondan razı olsun-demişdir: "Qubalı ənsarlardan bir nəfər Allahın elçisini sallallahu aleyhi və səlləmin dəvət etdi, birlikdə getdik. Allahın elçisi sallallahu aleyhi və səlləm yeməyini yeyib, əllərini yaxalayarkən belə dua etdi: "Yedirən, yedirilməyən, bizə bəxş edən, bizə doğru yolu göstərən, bizi doyuran və içirən, hər gözəl bəla ilə imtahan edən, məclisindən qovulmayan və tərk olunmayan, bizi nemətinə küfr edənlərdən etməyən və hər zaman Özünə ehtiyac duyulan Allaha həmd olsun. Yemək yedirən, içirən, çılpaqları geyindirən, zəlalətdən qurtarıb doğru yola gətirən, zülmətdən nura çıxaran, məxluqatlarının bir çoxundan bizi üstün edən Allaha həmd olsun. Aləmlərin Rəbbinə həmd olsun!" (hədis həsəndir: İbn Əbi əd-Dünya, Ardı »