Haqqinda.az

Elə adamlar var ki, görüşdüyün andan onlara adıyla müraciət edirsən. Maks da belələrindəndir. Elələri də var ki, bəyəndiyinə görə yox, özlərinə qarşı nifrət oyatdıqlarına görə diqqətini cəlb edirlər.

Nifrət o qədər böyüyür ki, hətta maraqlı hadisələrə vəsilə olur; siz vaxtaşırı bu adamların yanına qayıdaraq, onların qəlbindəki titrəyişləri öyrənməyə, özünüzü canıyanan göstərməyə çalışırsınız. Halbuki, bu mərhəmətdən sizdə əsər-əlamət belə, yoxdur. Köməyə ehtiyacı olan adamlara, dərdlərinə şərik olduğumuza görə yox, qayğılarının, nigaranlıqlarının bizi anlaşılmaz hisslərə bürüdüyünə görə əl tuturuq.

Maksın ilk dəfə məni bulvarda saxladığı gecəni çox yaxşı xatırlayıram. Köntöy görünüşü, özünü aparması məndə ikrah yaratmışdı. Kinoya tələsirdim. Birdən qarşımda bu kədərli yəhudi Ardı »

Yağış...
Selə qapılmış bir sevginin
ardından bir mahnıda
axtarılan təsəlli çatmamış olsa
gərək idi.
Külək vururdu sərindən üzümə.
Bir vaxt yalın ayaq yaşıllara
basdım geç ya da tez.
Özümdən keçməmək də çox
zaman olmuşdu.
Dəlilik idi bir az bu etdiyim axıb
gedən həyatımda.
Amma onsuz da "özündən
başlamalı hər şeyə" demişdim
küçəyə çıxarkən.
O sırada yağış yağmağa
başlamışdı.
Dənə dənə və varlığını
unutdurub xatırladan bir
sürətdə incədən süzülürdü
ruhuma. Bir eşq sonrası
incikliyi paklar ədasında. Hər
şeyin mümkünlüyünə
inad bir möcüzə kimi idi o an
hər şey. Qədərin cilvələrindən
nəsiblənmiş bir narahat halda
itirilmiş bir şeyini axtarar
kimi gözəllik gözlər baxışlarla
araşdırırdım yaş dünyanı.
Qəribə bir xoşbəxtlik qucaqladı
ruhumu əvvəl,
sonra bədənimi. Onsuz da
mənim üçün xoşbəxtlik,
həmişə gəlib gedən bir ay kimi
idi. Amma hər şey əslində
olduğu qədər idi. Necə
baxdığımın əhəmiyyəti yox idi.
Bir karvan Ardı »

Sana mucizeler vaadedemem
ama, mucize aratmayacak kadar
çok sevebilirim seni"
Bir sevda masalı bu... Yazmaya
henüz başlamadım... İnsan
yaşarken yazamıyor bazı şeyleri,
aynı kelimelerin arasında gidip
geliyor.... Ne zaman yazmaya
kalksam hep aynı cümleler...
Onun için, yazmaya başlamadım
daha...Ama bu bir masal... Bu bir
sevda...
Ben seni sevdiğimde, aklım hür
bir çocuktu... Ne istersem
yapabileceğimi , ol dersem
olabileceğini, dünyanın
ekseninde ömrümü geçireceğimi
sanıyordum... Ben seni
sevdiğimde en çok kendimi
seviyordum...Şimdiyse, seni...
Sana dair ilk cümlem -
korkuyorum senden- di... O anki
gülüşün hala aklımda...
Anlayamayan, hoşuna gitmiş,
kafası karışmış bir gülüş... -
masalları sever misin?- demiştin
bana, sonra da küçük kızının
masal kitabından bir masal
okumaya başlamıştın... Ben de
bu sevda masalını yaşamaya...
Masalları severdim, evet... Ama
bunu sana söyleyemedim.
Korkuyordum senden...
Şimdiyse , seni kaybetmekten...
Konuşamıyordum,
anlatamıyordum,
dinleyemiyordum,
dizginleyemiyordum
duygularımı , içimde deli bir
nehir gibi çağlayan aşkı
tutamıyordum...
Yapamadığım Ardı »

Sevdiğim

İsmimi yazmak istemiyorum bu yüzden isimleri yazmayacağım.Şimdi hikayeme başlıyorum.




Daha 5.sınıfın 1.dönemleriydi.Kız arkadaşımla adetimiz olmuştu.her tenefüs beraber iki kız bahçeye çıkar zil çalana kadar dolaşırdık.2dakika olmuştu ve bizim yaşlarımızda iki erkek çocuğu bize çarptı biri arkadaşıma diğeri bana çarpmıştı.Her tenefüs bizim peşimize takıldılar.Arkadaşıma çarpan kişi onu sevdiğini söylüyordu ve onu sevdiği belliydi.Bana çarpan çocuğun beni sevdiğini duydum.Davranışlarından beni sevdiği anlaşılıyordu.İçimde hep bir kuruntu vardı ya beni seviyorsa diye.Ben bir kız çocuğuyum ama çok açık sözlüyüm.Bu yüzden ona bir not yazdım: bana aşık mısın? diye yazıp ona verdim.Bir tenefüs oldu ses soluk yok.En sonunda 2.tenefüs oldu.O gelmemişti,benim tanıdığım bir arkadaşıyla not yollamıştı.Kimsenin Ardı »

Gözəl gecə.. Qız telefonda rəfiqəsi ilə danışır..
- Bilirsən? Sənin keçmiş sevgilin bugün gedir..
+ Mənə fərqi yoxdu, .... Hara??
- İngiltərəyə, oxumağa.
+ Hə, artıq gecdi, mən gedirəm yatmağa.
- Hmm, axı tezdi hələ, yuxu tutmasa mənə zəng edərsən..
O dəstəyi asdı və `O`nu xatırladı...Onların yayda olan böyük məhəbbətini....onların ayrılmasından çoxxx keçmişdi...

__Oğlan qərara gəldi ki, getməmişdən öncə evdən tez çıxıb doğma şəhəri ilə vidalaşsın.
o hələ bilmirdi, 1illik ya ömürlük gedir oraya..hələ qərar verməmişdi. Özündən asılı olmadan, ayaqları onu, qızla son görüşdüyü yerə apardı...Elə gəzinirdi ki, birdən telefon çaldı..`O` ?!!nə baş verir?! Axı qız ona 1ildən də çox idiki, Ardı »

Salam men heyatimda bir insani canimdan da cox sevirdim.Bizim sevgimiz qarsiliqli idi.Her gun telefonda danisirdiq.Gunlerin birin de bizim bir birimizi sevmeyimizi hama bildi ve bizi ayirmaga mecbur etdiler.Biz amma ayrilmaq istemirdik sevgimizden el ceke bilmirdik ele vaxt geldib cixdi ki oglana menden yalandan sozler deyirdiler oda inandi ve menden ayrildi.Oxudugunuza gore sagolun.

Imza:Nermin
-=^-^=- Ardı »

bilemezdimki izlerinin sonra silineceğini..

ortaokul ikinci sınıf kış aylarıydı bizim sokkata bir internet cafe açıldı..ben takılmaya başladım oraya..bigün daha kelebek chat falan bunları yeni öğrenmiştim açmaya çalışıodum..cafeye biri girdi "ismail abi" çok hoşuma gitmişti 19 yaşlarındaydı sanırım veya yeni girmişti,uzundu saçları kumral,yakışıklı..çocukluk işte ismail abi ismail abi alıştım ama ben onu seviyordum bu cafede çalışıodu bende hergün annemden aldığım 1 milyon harçlığı oukulda harcamayıp okul çıkısı öğlen cafede harcıyordum..derken aradan 1 yıl geçti hala abi diyorum yanımda kızlara sarılıo,öpüo sevgilisini kızlarda büyük!bense içten içe kıskanıodum..onla konuşmak için neler vermezdim telefonda,internette..ama msn inib ilmiodum öğrenmek içinde uğraşmadımda..msn de cam açardım birine camı çaktırmadan Ardı »

söylenmeyen aşk

meral ve erdal aynımahallede oturan iki çocuktur bunlar birlikte büyürler ayleleri meralve erdah kardeşgibi geçiniyorlar negüzel onlar birbirlerini bacı kardeş gibi seviyorlar derler güngelir erdalve meral büyürler ve birbirlerine deli gibi aşık olurlar ama bu aşkı söyleyemezler birbirlerine söyledikleri tekşey şudur erdal merale meral sen benim en iyi dostum ve kardeşimsin meralde erdala erdal sen de benim en iyi dostum ve kardeşimsin birbirlerine olan aşkı ne meral söyleyebilmekte nede erdal merale birri aşık olur ve aşkını evlilikle noktalamayı ister meral ne yapacağını şaşırır erdalı deligibi severken gözü bir başkasını nasıl görsün ama meral çaresizdir çünkü aşkını erdala söyleyememektedir mecburen Ardı »