Haqqinda.az

Gənc bir musiqiçi bir az da utancaq bir ifadə ilə dahi bəstəkar Motsarta yaxınlaşdı:

- Ustadım, sizdən bir şey soruşmaq olarmı?

- Buyurun!

- Sizcə bir simfoniya yazmaq üçün nə lazımdır?

- Hələ çox gəncsiniz, niyə daha kiçik əsərlərdən başlamırsınız?

- Ancaq, ustadım, siz öz simfoniyalarınızı 10 yaşınızda yazmamışdınızmı?

- Doğru deyirsiniz, ancaq Ardı »

Rəvayət edirlər ki, bir dərviş var idi, ovçuluqla məşğul olardı, xüsusilə balıq tutmaqda çox məharəti vardı.

Çevik quşu göydə oxla vurardı,
Cəld balığı göldə əllə tutardı.
Bir gün torunun çəmənlikdə qurmuş, özü isə pusquda oturmuşdu. Bu zaman üç quş enib torun ətrafında dənlənməyə başladı, elə bu dəmdə haman tərəfdən hay- küy qopdu, mübahisə səsləri eşidildi. Ovçu qorxdu quşlar səsi eşidib qaçsınlar. Pusqusan çıxıb gördü iki tələbədir, elmi mübahisə edirlər, ancaq bir- birini başa sala bilmədikləri üçün az qalırlar savaşsınlar. Ovçu onların yanına gəlib yavaşdan yalvarmağa başladı və dedi: - Ey elm kanları və fəzilətləri! Xahiş edirəm lütf edib bir az sakit olasınız, Ardı »

Qarlı, çovğunlu bir qış günündə evimizin qapısı döyüldü. Qapını açanda qarşımda nimdaş paltarlı, cırıq paltolu iki uşaq vardı. Evdə köhnə qəzet olub olmadığını soruşdular. İşim çox idi. Əvvəl yox demək istədim. Gözüm ayaqlarına sataşdı və susdum. İkisinin də ayağında köhnə ayaqqabı vardı və ayaqları islaqdı. “İçəri girin sizə isti kakao verim!” – dedim. Heç danışmırdılar. Xalçanın üstündə islaq ayaqlarının izi qalmışdı. Kakaonun yanında yağ, mürəbbə, çörək verdim. Onlar sobanın yanında çörəklərini yeyərkən mən də işlərimə davam etmək üçün mətbəxə getdim. Amma bir müddət sonra otaqdakı səssizlik diqqətimi cəlb etdi və başımı otağa doğru uzatdım. Kiçik qız əlindəki fincana baxırdı. Oğlan mənə Ardı »

NəDəN YaZıM…? YaZaCaM Bu HaQSıZ
MiLLəTDəN BaŞıM KəSiLeCeY
XəLVəTDəN…! YaZaCaM iMaNDaN
DiNDəN…! VəHaBi əL ÇəKMiYəCəY
MəNDəN…! YaZaCaM əDaLəTDəN
HaQDaN…! ÇoXu DaNıŞaCaQ NaHaQDaN..! YaZaCaM DöVRDəN
ZaMaNDaN…! ÇoXu DeYəCəK KüSMüŞəM
HəYaTDaN…! YaZaCaM ZaBiT iNSaF eYLə
əSGəRə…! HöRMəT QoYuLMuR
ŞəHiDLəRə…! YaZaCaM PuL SıĞMaYıR
YeRə-GöYə…! BiR BaXıN FəHLəDəN aXaN TəRə…! YaZaCaM SeVGiDəN
MəHəBBəTDəN…! SoNu BiTəCəK
XəYaNəTNəN…! YaZaCaM Bu
MiLLəTDəN…! ÇoXLaRı öLəCəY
GüLMəYDəN…! YaZaCaM DoSTLuĞDaN
QaRDaŞLıQDaN…! DaNıŞaCaQ oĞRaŞDıĞDaN aLCaQLıĞDaN…! YaZaCaM
QeYRəTDəN ViCDaNDaN…! DəM
VuRaRLaR NaMuSDaN…! YaZaCaM BəZi
PoLiSLəRDəN…! aPaRaCaQLaR YaTDıĞıM
YeRDəN…! YaZaCaM SəNDəN MəNDəN…!
BeZMiŞəM Bu əDaLəTSiZLiKLəRDəN…! — kimsesiz Ardı »

“Evlendikden 21 il sonra yeni sevgi parıltısına rast geldim...
Bir müddet evvel heyat yoldaşımdan qeyri bir qadınla gezmeye çıxmışdım. Bu, heyat yoldaşımın teşebbüsü idi.

– Onu ne qeder sevdiyini derinden derk et – deye heyat yoldaşım mene meslehet vermişdi...
Heyat yoldaşımın, birlikde gezmeyi ve vaxt keçirmeyi tövsiye etdiyi hemin qadın Anam idi. 19 il evvel heyat yoldaşını – atamı itirmişdi.
Ancaq iş heyatım, gündelik meşğuliyyet, boynuma düşen mesuliyyet, üç uşaq atası olmağım – bütün bunlar Anama tez-tez baş çekmeyime mane olurdu.
Nehayet, bir gün ona zeng vurdum, şam yemeyine devet etdim. Heyecanla soruşdu:
– Oğlum, halın necedir, sehhetin yerindemi? – çünki gec edilen zenglere adet etmemişdi, narahat Ardı »

Bir nəfər yeni maşınına baxmaq üçün evindən çıxanda, üç yaşındakı oğlunun gülə-gülə əlindəki çəkiclə maşının qapısını əzdiyini görür.O dəqiqə uşağın yanına qaçır və hirsindən onun əlinə çəkiclə vurmağa başlayır.Biraz sakitləşincə oğlunu təcili xəstəxanaya aparır.Həkim uşağın qırılan sümüklərni bitişdirməyə çalışsa da əlindən bir şey gəlmir və uşağın iki əlinin barmaqlarını da kəsmək məcburiyyətində qalır.Uşaq narkozdan ayıldıqda, əllərini gipsdə görür və məsum bir ifadəylə:
“Ata, maşınını əzdiyim üçün bağışla məni.” deyir və sonra atasından soruşur:
“Ata, bıs barmaqlarım nı vaxt yerinı gələcək?”

Atası evə qayıtdıqda həyatına son verir...
Birisi stola süd tökdüyündə, ya da bir uşagın agladıgını eşitdiyinizdə bu hekayəni xatırlayın.Çox sevdiyiniz birinə qarşı Ardı »

Oğlum, sən indi yatmısan, mən sənə bunları sən yuxuda olan zaman deyə bilirəm. İndi sən yanağını kiçicik, toppuş əlinə söykəmisən. Mən də ki, sənin otağına gizlincə, sanki bir oğru tək girmişəm. Bir neçə dəqiqə öncə divanda əyləşib, qəzet oxuyurdum və bu an məni vicdan əzabı bürüdü. Buna dözə bilməyib, günahkar biri kimi durub sənin çarpayının yanına gəldim. Bilmək istəyirsənmi ki, mən qəzet oxuyan zaman nə düşünürdüm?

Səhər əsəbləşmişdim. Sən səhər üzünü nəm dəsmalla necə gəldi quruladığın üçün səni danlamışdım.
Ayaqqabıların da çirkli idi. Səni məcbur etdim ki, onları yaxşı-yaxşı təmizləyəsən. Sonra da sən bəzi əşyaları yerə dağıtdığın zaman sənə hirslənib, qışqırdım. Ardı »

Mən kiməm? Bu sualı
Hər il ad günlərimde
öz-özümə vermişəm
Cavab tapa bilməyib
Bu sualın önündə
Başımı endirmişəm.
Mən kiməm?
Mən nəçiyəm?
Eşqim, diləklərim nə?
Niyə gəldim dünyaya,
Bu dünyada yerim nə?
Sağ ikən də bilmirəm
Ölüyəm, diriyəm mən?
Əvvəlini, sonunu
Dərk etməyən, ən adi,
Kəslərdən biriyəm mən.
İmkanla arzuların
Arasmda vurnuxan
Saat kəfkiriyəm mən.
Zamanın dəhrəsilə
Qanadlı arzuları
Budanan bir bəndəyəm.
Mən bir üzü ağamsa,
Bir üzü şərməndəyəm.
Mən özümün düşməni!
Hər gün çəkir çarmıxa
Öz içimdə mən, məni.
Mən özümçün həmişə
Baxdıqca sirri artan
Müəmmalı şəkiləm.
Özümə ittihamçı, özgəsinə
vəkiləm.
Bildiyim bu qədərmiş
Məni məndən gizlədən Ardı »